Inspiratie is een belangrijk beestje, wel niet het belangrijkste wat er is bij het creeëren van grafische dingen. Zonder sta je radeloos maar met teveel weet je geen blijf en krijg je wanorde. Een goede dosering is dus noodzakelijk.
Tirret haalt deze uit 3 verschillende bronnen. De eerste bron is: muziek. De opeenvolging van noten, ritme en tekst heeft al meermaals zijn doel. Het luisteren naar muziek brengt het lichaam tot rust en de geest in bepaalde sferen waar dromen ontstaan. In deze staat is de menselijke geest onbeperkt, nu is het nog maar aan ons om dit over te brengen in de digitale wereld. De tweede bron is de fotografie zelf. Het doorbladeren van boekjes kan soms een ware kwelling zijn, en dit zowel voor geest als voor het oog. Maar soms kom je dan die pareltjes tegen. Die je wil koesteren, ophangen, vergroten, boven je bed hangen. Of heb je ook van die momenten wanneer je in een winkel ronddwaalt en plots zie je die cover van dat ene boek of cd. Hij straalt daar zo mooi dat je het gewoon moet hebben. Ook al weet je niet of het boek of de muziek mooi is. Zo zijn wij. Als laatste bron is er uiteraard het bewegend beeld: film en tv-serie. Deze combineert eigenlijk beide samen. Andere creatievelingen zijn ons al voorgeweest en verschaffen ons nieuwe inzichten in het dagelijks leven. Aan ons om deze te interpreteren en ons eigen ding mee te doen.

Uiteindelijk zou ik hier een hele waslijst kunnen opnoemen van muziek, film en tv-series die ons al reeds hebben geraakt. Maar ik kan je verzekeren dat de lijst dan wel heel lang zou worden. Bekijk het zo, we halen onze inspiratie vandaan uit onze zintuigen. Als men de vraag zou aan ons. Welk zintuig zou je kunnen missen, als je moest kiezen tussen een van beide, horen of zien? Jah... dan zou ik voor ruiken gaan.... denk ik!